„1 ile będę musiał pozostawać w tych m"rach. Nikt mi jednak nie jest w stanie odebrać moich marzeń.
Spiesząc codziennie z pracy w zamojskiej „Delii" — Basia Zabłocka z Huszczki Małej, równie urodziwa, jak i wrażliwa na piękno dziewczyna, szczególnie wracając z pierwszej zmiany, gdy słońce jeszcze wysoko na niebie, nie może się oprzeć wiosennemu wystrojowi lasu, zwanego Pańską Doliną, nie może mu się dość napatrzeć, nasłuchać śpiewu ptaków.
A ponieważ nie ma dla człowieka prawdziwej radości jeśli się nią nie może podzielić z innymi, Basia wraca zazwyczaj z bukietami leśnych i polnych kwiatów. Stroi nimi swój rodzinny dom, wiejską kapliczkę, a także obraz z wizerunkiem Matki Dziewicy w parafialnym kościółku w Kalinówce, przed którym odprawia się tradycyjne nabożeństwo majowe.
Każdego wieczoru ze wszystkich wiejskich uliczek i przełazów wybiega radość rozbrykanych dzieci, wychodzi roześmiana młodość, wysuwa się wspierana na kosturach podgrzybiała starość. A wszyscy gromadnie do tej, umajonej zielenią i kwiatami. Matki Anielskiej
— Wszystkie nasze dzienne sprawy — śpiewają na zakończenie nabożeństwa, nie żałując głosu młodzi i starzy, śpiewa też Basia, sumując przeżycia ubiegłego dnia,zamierzenia na jutro.“(3)