„Jeżeli napastnik schwycił was za gardło z przodu dwiema rękami, to nie próbujcie od razu uwolnić się od obydwu jego rąk. Atakujcie najpierw jego prawą rękę. Chwyćcie ją od dołu swoją lewą ręką, a prawą — od góry w ten sposób, aby duży palec przycisnąć od podstawy dużego palca ręki przeciwnika, natomiast pozostałymi palcami trzymać za kant dłoni. Obróćcie schwyconą rękę w prawo wokół jej osi. W ten sposób natychmiast uwolnicie swoje gardło, zaś przeciwnik obróci się w waszą stronę prawym bokiem. Jego prawą prostą rękę przyciśnijcie do siebie pod lewą pachę, a swoją lewą dłonią uciskajcie lekko jego łokieć.
Jeszcze do niedawna wielu lekarzy w wystąpieniach publicznych starało się w ogóle nie wymawiać tego słowa. Posiadało ono bowiem piętno jakiegoś pogańskiego tabu. Używano pojęć „guzy", „nowotwory", „choroby chroniczne", byle tylko nie „rak". Ta alegoryczność potęgowała ogromny strach przed i tak straszliwą chorobą. Obecnie stosunek do raka uległ nieco zmianie. Ostatnio Komitet Ekspertów Światowej Organizacji Zdrowia w swoim orzeczeniu odnośnie raka stwierdził nawet, że pomijanie milczeniem niebezpieczeństw, jakie niosą ze sobą nowotwory złośliwe, jest niesłuszne. Należy przypuszczać, że ten zwrot był rezultatem bardziej trzeźwego spojrzenia na problem, spojrzenia powstałego w wyniku pogłębienia wiedzy na temat raka oraz możliwości jego wcześniejszego rozpoznawania, leczenia i profilaktyki.“(16)