„Wiadomości ogólne o sztucznym oddychaniu
Oddychaniem kieruje ośrodek oddechowy mieszczący się w centralnym układzie nerwowym. Odbiera on informacje o stanie utlenienia krwi i wysyła bodźce regulujące czynności mięśni oddechowych. W wypadku uszkodzenia lub porażenia ośrodka oddechowego występuje bezdech. Jedną z najczęstszych przyczyn zahamowania ośrodka oddechowego jest jego niedotlenienie. Sztuczne oddychanie ma na celu dostarczenie tlenu do krwi i pobudzenie tą drogą działania ośrodka oddechowego.
Sztuczne oddychanie zastępuje naturalne ruchy oddechowe i doprowadza powietrze do płuc. Uzyskać to można wykonując ruchy bierne klatką piersiową naśladujące ruchy oddechowe lub wtłaczając powietrze do dróg oddechowych pod pewnym ciśnieniem. Rytm sztucznego oddychania powinien być powolniejszy od naturalnego, a więc odpowiadać 1012 oddechom na minutę. Sztuczne oddychanie należy wykonywać tak długo, dopóki nie wystąpią, samoistne ruchy oddechowe można go zaniechać, gdy stwierdzi się całkowite ustanie akcji serca i dalsze ratowanie będzie wtedy niecelowe.
Znamy kilka sposobów sztucznego oddychania, np. „ustausta" lub „ustanos", HolgerNielsena i inne.“(2)